Ağız içi, sürekli tükürük, mikrobiyal flora, besin artıkları ve bağışıklık faktörleri ile temas halinde olan aktif bir ekosistemdir. Bu ekosistemin en önemli unsurlarından biri diş plak biyofilmidir.Plak, yalnızca basit bir kir tabakası değildir; organize, canlı ve kendi içinde direnç mekanizmaları bulunan mikroorganizma topluluğudur. Bu nedenle biyofilmi anlamak, hem çürük hem de diş eti hastalıklarının önlenmesinde […]

Diş kırılması, günlük hayatta en sık karşılaşılan dental acil durumlardan biridir. Travma, darbe, sert yiyecekler, estetik işlemler sonrası hassasiyet veya eski restorasyonların aşınması gibi birçok sebeple ortaya çıkabilir. Kırık ister küçük bir mine çatlağı olsun, ister büyük bir parçanın kaybı, doğru ilk adımlar hem dişin korunmasını hem de tedavi sürecinin daha kolay olmasını sağlar. Bunun

Gülüş yalnızca dişlerin beyazlığıyla değil, diş etlerinin sağlıklı ve homojen görünümüyle tamamlanır. Bazı kişiler diş etlerinde nokta, çizgi veya geniş alanda koyu lekeler fark eder ve bu durum estetik kaygı yaratabilir. Çoğu zaman zararsızdır ancak bazen diş eti hastalığının, metal restorasyon yansımasının ya da pigment birikiminin habercisi olabilir. Bu nedenle diş etindeki siyah lekeler mutlaka

Diş erozyonu, mine dokusunun asit etkisiyle kimyasal olarak çözünmesi sonucunda diş yüzeyinin incelemesi ve zayıflamasıdır. Çürükte bakteriler rol oynarken, erozyonda asıl problem asit saldırısıdır. Bu durum zaman içinde hassasiyet, sararma, mine kaybı, yüzey pürüzleri ve çiğneme zorlukları ile kendini gösterir. Erken dönemde fark edilmezse, dentin tabakası açığa çıkar ve daha hızlı doku kaybı başlar. Diş

Dişler arasında görülen siyah boşluklar, yani diş arası papilla kaybı, hem estetik açıdan rahatsız edici hem de fonksiyonel olarak sorun yaratabilen bir durumdur. Bu alanlara halk arasında “black triangle” denir. Papillanın görevini kaybetmesiyle hem gülüş çizgisi olumsuz etkilenir hem de yemek artıkları sık sık bu boşluklara dolarak hastaların günlük konforunu düşürür. Modern diş hekimliğinde amaç